47.
Every one who heareth my words and doeth them shall be likened to a wise man who built his house on rock: rain fell, rivers came, winds blew and beat on that house — and it fell not, for it was founded on rock. And every one hearing and doing not shall be likened to a fool who built on sand: rain, rivers, winds — and it fell, and its fall was great. Rains and rivers and winds are the hostile powers assailing in persecution; the rock is Christ confessed, the sand denial's cowardice. Box not as beating air, but lawfully: 'I run not as uncertainly; I fight not as beating air; but I buffet my body and bring it into bondage.'
Greek (GCS)
τυπούμενοι ὑπὸ τῆς αὐτοαληϑείας καὶ ἐν φωτὶ τῷ ἀληϑινῷ καὶ ἀλήχτῳ τῆς γνώσεως τὸν νοῦν χαταλαμπόμενοι πρὸς τὴν ϑέαν τῶν δι’ ἐχείνου τοῦ φωτὸς ϑεωρεῖσϑαι πεφυχότων ὑπὸ ὀφθαλμῶν φοτιζο- μένων ὑπὸ τῆς τοῦ χυρίου ἐντολῆς. ΧΙΥ͂ΠΙ. Πάλαι ἠκούσαμεν τῶν Ἰησοῦ λόγων καὶ ἤδη πολλῷ 20 χρόνῳ τῷ εὐαγγελίῳ μεμαϑητεύμεϑα, καὶ πάντες φκχοδομήσαμεν ἑαυτοῖς οἰχίαν. ποῦ δὲ φκχοδομήσαμεν, πότερον »ἐπὶ τὴν En σκάψαντες χαὶ ,βαϑύναντες ἢ „er τὴν ἄμμον" χωρὶς ϑεμελίου," ὁ παρὼν δείξει ἀγών. ἐνέστηχε γὰρ χειμὼν φέρων βροχὴν χαὶ ποτα- μοὺς καὶ ἀνέμους ἢ, οἷς 6 “Μουχᾶς ὀνομάζει, πλημμύραν, καὶ ταῦτα 25 προσρήξαντα τῇ οἰχίᾳ ἤτοι οὐκ ἰσχύσει ,σαλεῦσαι αὐτὴν," καὶ διὰ τοῦτο οὐ πεσεῖται ἡ οἰχία, ἅτε „ent τὴν πέτραν" τὸν Χριστὸν τεϑε- μελεωμένη, ἢ ἐλέγξει τὸ σαϑρὸν τῆς οἰκοδομῆς διὰ τῆς ἐνεστηκυίας προφάσεως συμπεσουμένης. ὅπερ ἀπείη τῶν ἡμετέρων οἰκοδομημάτων" μεγάλη γὰρ σφόδρα ἡ ἐν ἀρνήσει πτῶσις ἢ, ὡς ὁ Aovxas φῆσι, μέγα τὸ ῥῆγμα" τῆς χωρὶς τοῦ ϑεμελίου οἰχοδομῆς. διόπερ ἡμεῖς 5 εὐχώμεϑα, ἵνα ὁμοιωϑῶμεν ,ἀνδρὶ φρονίμῳ, ὅστις φχοδόμησεν αὐτοῦ τὴν οἰκίαν ἐπὶ τὴν πέτραν. ἡχέτω γὰρ ἐπὶ τοιαύτῃ οἰκοδομῇ ἡ ἀπὸ τῶν „ev τοῖς ἐπουρανίοις" πνευματικῶν „uns πονηρίας“ , βροχὴ“ ἢ ποταμοὶ" τῶν ἐχϑρῶν ἡμῖν ἀρχῶν καὶ ἐξουσιῶν ἢ οἱ ἀπὸ τῶν χοσμοχρατόρων τοῦ σχότους τούτου (ἄνεμοι σχληροὶ ἢ πλημμύρα 10 τῶν καταχϑονίων πνευμάτων καὶ προσρηγνύτωσαν ἑαυτοὺς τῇ ,,ἐπὶ τὴν πέτραν" ἡμῶν οἰχοδομῇ᾽ ἵνα μὴ (μόνον) πρὸς τὸ μὴ πεσεῖν ἀλλὰ μηδὲ σαλευϑῆναι τὴν ἀρχὴν τὴν οἰχίαν πάϑωσι μᾶλλον ὑφ᾽ ἡμῶν τὰ ἐνεργοῦντα ἥπερ δράσωσι. καὶ λεγέτω γε ἑκάτερος ὑμῶν πλήσσων τὰ ἀντικείμενα" οὕτω πυχτεύω οὃς οὐχ ἀέρα δέρων." μεν ὅτι ἡ ψυχὴ ἡμῶν ἔλαβε »τὸν σπόρον αὐτοῦ“ οὔϑ'᾽ ὡς οἱ παρὰ τὴν ὁδὸν" οὔϑ᾽ ὡς »τὰ πετρώδη“ οὔϑ᾽ ὡς „al ἄκανϑαι" ἀλλ᾽ ὡς ἡ ἀγαϑὴ γῆ. ὅτι μὲν οὖν οὔτε „apa τὴν ὁδὸν" οὔτε ,ἐπὶ τὰς ἀχάν- ϑας" ἦλϑεν ὃ λόγος τοῦ Ἰησοῦ, τὸ ὅσον ἐφ᾽ ἡμῖν ἐν κυρίῳ καυχησύ- 0 μεϑα. συνήχαμεν γὰρ τῶν λεγομένων" διόπερ »ὁ πονηρὸς", οὐχ ἥρπασε »τὸ ἐσπαρμέ