46.
Names are by nature, not by convention: as 'mind' names what beholds intelligibles, and 'soul' what animates, so 'God' names the good Maker, and 'Zeus' names — if any bear it — no god at all, but a demon rejoicing in stolen honor. Know then whom you confess and whom you deny: confess by nature's names the true God, and deny the conventional lies. Lift mind toward intelligibles, casting off the corruptible body that weighs down the much-plotting mind — 'for the corruptible body weigheth down the soul, and the earthly tent presseth the much-plotting mind.' Freed, rest with Christ.
Greek (GCS)
ἂν οἱ καλούμενοι δαίμονες (ἢ) ἄλ- λαι τινὲς ἡμῖν ἀόρατοι δυνάμεις τοῖς ἐχείνους μὲν νοοῦσιν ὀνομάζουσι δὲ ὡς τεϑέντα τὰ ὀνόματα: νυνὶ δὲ φϑόγγοι τινὲς καὶ συλλαβαὶ καὶ 15 μετὰ προσπνεύσεως ἢ ψιλότητος ἢ ἐχτάσεως ἢ συστολῆς ὀνομασίαι ἀπαγγελλόμεναι ἄγουσι τάχα τινὶ φύσει ἀϑεωρήτῳ ἡμῖν τοὺς καλου- μένους. εἰ δὲ τοῦϑ᾽ οὕτως ἔχει καὶ μὴ ἔστι ϑέσει τὰ ὀνόματα, οὐδενὶ ὀνόματι κλητέον τὸν πρῶτον ϑεὸν ἢ οἷς ὃ ϑεράπων καὶ οἱ προφῆ- ται χαὶ αὐτὸς ὁ σωτὴρ καὶ κύριος ἡμῶν ὀνομάζουσιν αὐτὸν, οἷον 80 Σαβαὼϑ., ᾿Αδωναὶϊ, Σαδδαῖ, καὶ πάλιν ϑεὸς ᾿Αβραὰμ, ϑεὸς ᾿Ισαὰχ καὶ ϑεὸς Ἰαχώβ' , τοῦτο“ γάρ φησιν͵, ἐστὶν ὄνομα αἰώνιον καὶ μνημόσυνον γενεαῖς γενεῶν." οὐ ϑαυμαστὸν δὲ, εἰ τὰ δαιμόνια τὰς ἰδίας ὀνομασίας ἀναφέρει ἐπὶ τὸν πρῶτον ϑεὸν, ἵν᾿ ὡς ὃ πρῶτος προσχυνηϑῇ ϑεός. ὅπερ τῷ καϑ' ἡμᾶς ϑεράποντι καὶ τοῖς προφήταις: καὶ τῷ ,πληρώματι 25 νόμου Χριστῷ καὶ τοῖς ,ἀποστόλοις αὐτοῦ οὐκ ἔστι πάτριον. xal ταῦτα ἀναγχαίως, ἵνα μή τις ἡμᾶς κατασοφίσηται ἢ κἂν ἐπὶ ποσὸν μολύνῃ τὸν λογισμὸν ἡμῶν, παρεϑέμεϑα' οἷς ἐπιμελῶς προσεχτέον μηδένα τόπον διδοῦσι παρεγχειρήσεως τοῖς ἐναντίοις. XLVIL Ἔτι δὲ καὶ φιλοζωεῖ ἄνϑρωπος πεῖσμα λαβὼν περὶ 80 οὐσίας λογικῆς ψυχῆς εἷς ἐχούσης τι συγγενὲς ϑεῷ. νοερὰ γὰρ ἑκάτερα lich M, «ı fast ganz ausgebrochen, doch die Reste und der Raum passen nur auf ceorr. M? [περὶ οὐσίας aus περζουσΐας eorr. Μ2 περὶουσίας [so] P. καὶ ἀόρατα καὶ, ὡς ὃ ἐπικρατῶν ἀποδείχνυσι λόγος, ἀσώματα. τί δὲ 307 χαὶ 6 κατασκευάζων ἡμᾶς ἐνεποίει πόϑον τῆς πρὸς αὐτὸν εὐσεβείας χαὶ χοινωνίας, ὅστις καὶ ἐν τοῖς ἐσφαλμένοις ἴχνη τινὰ σῴζει τοῦ ϑείου βουλήματος, εἴπερ μὴ ἦν δυνατὸν καὶ ἐφικτὸν τὸ φυσικῶς δ ποϑούμενον τοῖς λογικοῖς καταλαβεῖν; καὶ σαφὲς ὅτι, ὥσπερ ἕχαστον μέλος ἡμῶν πρός τι πέφυχεν οἰκειότητα σῴξ δεεν, οἱ ὀφϑαλμοὶ πρὸς τὰ ὁρατὰ χαὶ ὦτα πρὸς τὰ ἀχουστὰ, οὕτω νοῦς πρὸς τὰ νοητὰ καὶ τὸν ἐπέχεινα τῶν νοητῶν ϑεόν. τί τοίνυν ὀχνοῦμεν καὶ διστάζομεν ἀποϑέμενοι τὸ ἐμποδίζον ,᾿φϑαρτὸν σῶμα," βαρῦνον ψυχὴν, βρῖϑον 10 ,νοῦν πολυφρόντιδα" ,γεῶδες σχῆνος", ἀπολυϑῆναι τῶν δεσμῶν καὶ ἀναλῦσαι. ἀπὸ τῶν μετὰ σαρχὸς καὶ αἵματος κυμάτων; ἕνα σὺν Χριστῷ Ἰησοῦ τὴν οἰκείαν τῇ μακαριότητι ἀνάπαυσιν ἀναπαυσώμεϑα, τὸν αὐτὸν ὅλον di’ ὅλων ἔμφυχον λόγον ϑεωροῦντες καὶ ἀπ᾽ αὐτοῦ τρε- φόμενοι χαὶ τὴν (dv) αὐτῷ ποικιλωτάτην σοφίαν καταλαμβάνοντες 15 χαὶ τυπούμενοι ὑπὸ τῆς αὐτοαληϑείας καὶ ἐν φωτὶ τῷ ἀληϑινῷ καὶ ἀλήχτῳ τῆς γνώσεως τὸν νοῦν χαταλαμπόμενοι πρὸς τὴν ϑέαν τῶν δι’ ἐχείνου τοῦ φωτὸς ϑεωρεῖσϑαι πεφυχότων ὑπὸ ὀφθαλμῶν φοτιζο- μένων ὑπὸ τῆς