29.
But likely someone, through the 'Father, if it be possible, let this cup pass from me,' will deem the Savior cowardly concerning death. To whom we must say that, if all Scripture is one instrument of one God, the same Lord who says 'let this cup pass' also says in the Psalms, 'The Lord is my light and my savior; whom shall I fear? The Lord is the defender of my life; of whom shall I be afraid? When evildoers drew near to eat my flesh, my tormentors and enemies fainted and fell. Though a camp stand against me, my heart shall not fear; though war rise against me, in this I hope.' And Matthew, Mark, Luke record the Gethsemane words diversely: 'let this pass from me' / 'bear away' / 'Abba, Father, all things are possible to thee; bear away this cup from me' — and all add 'but not as I will.' See then whether you can say: since every martyrdom accomplishing an exodus is called a cup, he declined not the genus of martyrdom who said 'let this cup pass from me' (for he said 'let this pass,' not 'let the cup pass') but perhaps this kind. Consider the Savior beholding the kinds, so to call them, of cups, and what comes through each, and grasping with deepest wisdom the differences — declining this kind of exodus-martyrdom and secretly asking another, heavier, that a more universal benefit reaching more may be accomplished through another cup: which was not yet the Father's will to come to be — the Father dispensing more wisely than the Son's wish and than what the Savior saw in way and order. Clearly in the Psalms the 'salvation' 'cup' is the martyrs' death.
Greek (GCS)
ὅπερ 6 λαβὼν ἐπικαλέσεται „ro ὄνομα κυρίου“ „mäg δὲ ὃς av ἐπικα- λέσηται τὸ ὄνομα κυρίου σωϑήσεται." XXIX. ᾿Αλλὰ εἰχός τινα διὰ τό" , πάτερ, εἰ δυνατόν ἐστι, παρελ- ϑέτω an’ ἐμοῦ τὸ ποτήριον τοῦτο" μὴ ἀχριβώσαντα τὸ βούλημα τῆς Ξ - , a ς \ Du: 9 , 5 \ - ‚ 5 γραφῆς νομίζειν orı οἱονεὶ καὶ ὁ σωτὴρ ἐδειλίασε παρὰ τὸν τοῦ παϑους καιρόν" ἐχείνου δὲ δειλεάσαντος, εἴποι τις ἂν, ὅτι τίς γενναῖος εἰς ἀεί; πρῶτον δὲ πευσόμεϑα τῶν ταῦτα περὶ τοῦ σωτῆρος ὑπολαμβανόν- τῶν, εἰ ἐλάττων nv τοῦ λέγοντος" (κύριος φωτισμός μου καὶ σωτήρ μου, τίνα φοβηϑήσομαι; κύριος ὑπερασπιστὴς τῆς ζωῆς μου, ἀπὸ τίνος 10 δειλιάσω; ἐν τῷ ἐγγίζειν ἐπ᾿ ἐμὲ κακοῦντας τοῦ φαγεῖν τὰς σάρχας μου ol ϑλίβοντές με χαὶ οἱ ἐχϑροί μου αὐτοὶ ἠσϑένησαν καὶ ἔπεσον. ἐὰν παρατάξηται ἐπ᾿ ἐμὲ παρεμβολὴ, οὐ φοβηϑήσεται ἡ καρόία μου:. ἐὰν ἐπαναστῇ ἐπ᾽ ἐμὲ πόλεμος, ἐν ταύτῃ ἐγὼ ἐλπιῶ." τάχα δὲ οὐδὲ ἄλλου τινός ἐστι ταῦτα ἐν τῷ προφήτῃ λεγόμενα τὰ ῥήματα ἢ τοῦ σωτῆρος διὰ τὸν ἀπὸ τοῦ πατρὸς φωτισμὸν καὶ τὴν ἀπ᾿ αὐτοῦ σω- τηρίαν οὐδένα φοβουμένου καὶ διὰ τὸν ὑπερασπισμὸν, ὃν ὑπερήσπι- ζεν αὐτοῦ ὁ ϑεὸς, ἀπὸ μηδενὸς δειλιῶντος. τούτου δὲ καὶ ἡ καρδία οὐδαμῶς ἐφοβεῖτο παρατασσομένης ἐπ᾽ αὐτὸν ὅλης τῆς τοῦ σατανᾶ παρεμβο | λῆς" ἤλπιζε δὲ καὶ ἐπὶ ϑεῷ πεπληρωμένη ἱερῶν δογμάτων αὐτοῦ καρδία ἐπανισταμένου αὐτῷ πολέμου. οὐ κατὰ τὸν αὐτὸν τοί- vor ἔστι καὶ κατὰ δειλίαν λέγειν τό" »πάτερ, εἰ δυνατόν ἐστι, παρελ- ϑέτω ar’ ἐμοῦ τὸ ποτήριον τοῦτο“ καὶ ἀπὸ ἀνδρείας φάσχειν" »ἱὰν παρατάξηται ἐπ᾽ ἐμὲ παρεμβολὴ, οὐ φοβηϑήσεται ἡ καρδία μου." μή ποτ᾽ οὖν λανϑάνῃ τι ἡμᾶς ἐν τῷ τόπῳ, καὶ ἐπιστήσεις τῷ παρὰ τοῖς τρισὶν εἰρημένῳ τῷ δειχτικῷ τοῦ ποτηρίου. ὁ μὲν γὰρ “Ματϑαῖος ἀνέγραψε λέγοντα τὸν κύριον᾽ πάτερ, εἰ δυνατόν ἔστι, παρ- ελϑέτω ar’ ἐμοῦ τὸ ποτήριον τοῦτο“, 6 δὲ Λουχᾶς" «πάτερ, εἰ βού- λει, παρένεγχε τὸ ποτήριον τοῦτο ἀπ᾽ ἐμοῦ", ὃ δὲ Μάρκος" (ἀββᾶ 6 πατὴρ, δυνατά σοι πάντα᾽ παρένεγκε τὸ ποτήριον τοῦτο ἀπ᾽ ἐμοῦ". &uel oder ἐμοὶ con. P! | 24 τι < P ἐπιστήσεις) ἐπιστήσης [s0) vermutet Wett- ὅρα τοίνυν εἰ δύνασαι, παντὸς μαρτυρίου τοῦ καϑ' ὁποιανοῦν πρόφασιν ἐξόδου ἀποτελουμένου ποτηρίου καλουμένου, φάσχειν ὅτι οὐ τὸ γένος τοῦ μαρτυρίου παρῃτεῖτο ὁ λέγων᾽ «παρελϑέτω ἀπ᾽ ἐμοῦ τὸ ποτήριον τοῦτο“ (ἔφασχε γὰρ av‘ παρελϑέτω an’ ἐμοῦ τὸ ποτήριον») ἀλλὰ τάχα δ τὸ εἶδος τόδε. καὶ πρόσχες εἰ δυνατὸν ἐνορῶντα τὸν σωτῆρα τοῖς εἴδεσιν, ἵν᾽ οὕτως ὀνομάσω, τῶν ποτηρίων καὶ τοῖς δι᾿ ἕχαστον γενομέ- νοις ἂν, καὶ καταλαμβάνοντα μετά τινος βαϑυτάτης σοφίας τὰς διαφορὰς τόδε τὸ εἶδος τῆς ἐξόδου παραιτεῖσϑαι τοῦ μαρτυρίου ἄλλο δὲ τάχα βαρύτερον αἰτεῖν λεληϑότως, ἵνα χκαϑολικώτερόν τι καὶ ἐπὶ πλείους 10 φϑάνον εὐεργέτημα ἀνυσϑῇ δι᾿ ἑτέρου ποτηρίου: ὅπερ οὐδέπω ἣν ϑέλημα τοῦ πατρὸς γενέσϑαι, σοφώτερον παρὰ τὸ βούλημα τοῦ υἱοῦ καὶ παρ᾽ ὃ ἑώρα ὁ σωτὴρ ὁδῷ καὶ τάξει οἰχονομοῦντος τὰ πράγ- ματα. σαφῶς δὲ ἐν Ψαλμοῖς τὸ τοῦ ,σωτηρίου" ,ποτήριο»" ὁ τῶν μαρτύρων ἐστὶ ϑάνατος. διόπερ TO‘ ,,ποτήριον σωτηρίου λήψομαι καὶ 15 τὸ ὄνομα χυρίου ἐπικαλέσομαι“ ἐπιφέρεται τό" ,ιτίμιος ἐναντίον κυ- οίου ὁ ϑάνατος τῶν ὁσίων αὐτοῦ“. ,τίμιος" τοίνυν ἡμῖν ἐπέρχεται »ϑάνατος" οὑς ὁσίοις τοῦ ϑεοῦ καὶ οὐχ ἀναξίοις οὐκ ἐν τῷ χοινὸν, iv’ οὕτως ὀνομάσω, καὶ ἀργὸν ϑεοσεβείας ϑάνατον anodavelv ἀλλά τινα ἐξαίρετον, τὸν διὰ χριστιανισμὸν καὶ εὐσέβειαν καὶ ὁσιότητα. ἔστιν ἄφεσιν ἁμαρτημάτων χωρὶς βαπτίσματος λαβεῖν, καὶ ὅτε 00% ἔστε δυνατὸν κατὰ τοὺς εὐαγγελικοὺς νόμους αὖϑις βαπτίσασϑαι ὕδατι καὶ πνεύματι εἰς ἄφεσιν ἁμαρτημάτων, καὶ ὅτι βάπτισμα ἡμῖν dido- ται τὸ τοῦ μαρτυρίου" οὕτω γὰρ ὠνόμασται, ὡς δῆλον ἐκ τοῦ ἐπι- 25 φέρεσϑαι μὲν τῷ ο,δύνασϑε πιεῖν τὸ ποτήριον ὃ ἐγὼ πίνω" τό" ,.ἢ τὸ βάπτισμα ὃ ἐγὼ βαπτίζομαι βαπτισϑῆναι;" ἀλλαχοῦ δὲ εἴρηται" υβάπτισμα δὲ ἔχω βαπτισϑῆναι, καὶ πῶς συνέχομαι ἕως ὅτου τελεσϑῇ. " καὶ ἐπίστησον εἰ τὸ κατὰ τὸ μαρτύριον βάπτισμα, ὥσπερ τὸ τοῦ σωτῆ- ρος καϑάρσιον γέγονε τῷ χόσμῳ, καὶ αὐτὸ ἐπὶ πολλῶν ϑεραπείᾳ κα-