Contra Julianum Book 8 opening

<!-- leaf 444 --> atc av ἡμᾶς" χαθηγητὰς γὰρ αὐτοὺς πεποιήμεθα 4 linm opificem ac dominum, ewumque nobis palam Ε τῶν él εὐσέδειαν μαθημάτων, δογματικῆς te ὁμοῦ —feeisse, nemo sane inficias ibit. Induxit enim illum . i xar ἡθικῆς ἐπιστήμης. “Eva δὲ ὅτι cov φύσει xat clare dicentem : ἐ Non erunt Ghi dif alii preter | ἀχηθῶς ὄντα Θεὸν, ὁρατῶν te καὶ ἀοράτων δημίουρ- me. » Et rursum:« Now facies tibi ipsi idolum, a yov xat Kuptov, διωπκολόγηχε piv 6 Μωσῆς, πεφα- nee cujusquam similitudinem eorum qu® sunt ; νέρωχε δὲ xa ἡμῖν, χαταρνήσαιτο av οὔδείς. Ets- in coclo sursum, et que sunt in terra deorsum, et ͵ χεχόμιχε yap αὐτὸν λέγοντα caging’ « OdxEcovrat que sunt in aquis subtus terram "*. » Quinéetiam ; aor θεοῖ ἕτεροι πλὴν ἐμοῦ. » Kat πάλιν " ἐ Οὐ ποιῆ- voce prophetarum sic inquit: « Dicetis ipsis : Dil Gets ὀεαυτῷ ἐΐδωλον, οὐδὲ παντὸς ὁμοίωμα, boa tv qui coelum et terram non fecerunt, pereant de ter- . : tH οὐρᾶνῷ ἄνω, xat ὅσα ἐν τῇ γῇ χάτω, χαὶ ὅσα ἐν ra, et desubter ceelo isto ™. » Ad hee: « Et deum Wy cots ὕδασιν ὑποχάτω τῆς γῆς. > Kal why καὶ διὰ φωνῆς prater me nescias, et salvans non est prvter ἢ τῶν προφὴτῶν οὕτω φησίν - « Ἐρεῖτε αὐτοῖς " Θεοὶ of me. » Canit autem etiam David alicubi: « Om- ξ τὸν οὐρανὸν καὶ thy γῆν οὐχ ἐποίησαν, ἀπολέσθωσαν nes dii gentium demonia, Dominus autem celos ο Ϊ and τῆς γῆς, χαὶ ὑπαχάτωθεν tod οὐρανοῦ τούτου. s fecit *. » : } Kal mposét: todtw: « Kat θεὸν πλὴν ἐμοῦ od γνώσῃ. » Kal- « Σώζων ode ἔστι πάρεξ ἐμοῦ. » Palace i δέ nov χαὶ 6 θεσπέσιος Δαδὶδ, ὅτι « Πάντες of θεοὶ τῶν ἐθνῶν δαιμόνια, 6 δὲ Κύριος τοὺς οὐρανοὺς ἐποίησεν. » ἷ ἱἙπόμενοι τοίνυν χαὶ τοῖς διὰ Μωσέως εὖ pada B Nos igitur Mosis oracula et prophetarum pra- " τεθέσπισμένοις, χαὶ προφητιχοῖς χηρύγμασιν, ἕνα dictiones secuti, unum 255 quidem natura ac piv tov φύσει xal ἀληθῶς ὁμολογοῦμεν elvar @edv. vere confitemur esse Deam. Scimus autem prater- ΕΝ Ἴσμεν δὲ πρὸς τούτῳ, xal ἀνενδοιάστως πεπιστεύ. ea, et indubitanter credimus, omnes illos deos q χᾶμεν, St πάντές of Ocol τῶν ἐθνῶν δαιμόνια. Mod gentium esse demonia. Ubinam ergo a sanctis dis- — ; ᾿ τοιγάροῦν ἔσμεν τοῖς ἁγίοις διάφοροι; ἧ πῶς ταῖς ιοιιιἰιιιὠῃιᾳιοιιοὼ illorum opiniouibus ad- ς : ἐχείνων ἀντάνιστάμεθα δόξαις, ὡς ἕτερα ἅττα ppo- versamur, quasi diversa sentiamus aut loquamur ? | ἓ νοῦντες, ἣ λέγοντες; Ἡχέτω, δειχνύτω, ph yap δὴ Prodeat, ostendat, nec inania verba vehemens ille (i xevods ἡμῶν xatayelzw λόγους 6 δεινὸς ἔνστάτης χαὶ adversarius et accusator veritatis in noseflundat. ἐ τῆς ἀληθείας κατήγορος. Κατατέθῆπα δὲ δὲι καίτοι Caterum permirum mihi visum est, quedcam | 8 διισχυριζόμενος οὐχ ἅπαξ, ἀλχὰ πλειστάχις, Eva δ[γπιοὶ non semel, sed multoties, optimum Mosen ΕἸ Θεὸν εἶναι χαὶ phy χαὶ ὁμολογεῖν thy πανάριστον confiteri unum Deum esse, et alium preter ipsum 3 Μωδέα, xat Etepov in’ αὐτῷ παντελῶς oddéva, xv- plane nullum, tamen non vereatur dicere, an- Ἷ ρίους αὐτὸν ἀγγέλους εἰπεῖν, χαὶ phy χαὶ θεοὺς gelos ab illo dominos, adeoque plures deos nomi- πλείονας, obx old’ ὅπως ἀποτολμᾷ, ἐξαίρετον δὲ nari, sed primum illum pre aliiseximium; verum ᾿ mapa τοὺς ἄλλους thy πρῶτον, ἀλλ᾽ od td προὔχειν C quod aliis pracellat, non sufliciet ad hoc, ut alii ἑτέρων ἀποχρήσει pévov ele td ἀνελεῖν αὐτούς. Ἐξ tollantur. Sin autem solus sit et dicatur ipse secun- Η͂ δὲ δὴ μόνος εἴη χαὶ λέγοιτο χατὰ φύσιν αὐτὸς, τότε dum naturam Deus, tum certe nullus erit cum ipso xal οὐδεὶς ἔσται civ αὐτῷ θεὸς ἀληθῶς. ᾿Ανθ᾽ ὅτορ revera deus. Quid ergo Mosis verba corruimpit, , bh οὖν παραφθείρει ta Μωσέως, καίτοι λέγοντος cumaperte dicat : « Audi, Israel : Dominus Deus tuus Σ ἐναργῶς" « ἴλχους, Ἱσραήλ᾽ Κύριος ὁ Θεός cov, Dominus unus est "**?» Non enim precipuum inter , Κύριος εἷς ἔστιν; » OF yap ἑξαέρετον nap’ ἑτέρους cateros unum et supra omnes Deum intelligere vo- Η͂ τὸν Eva χαὶ ἐπὶ πάντας Θεὸν ἠξίου φρονεῖν ἣ λέγειν, lebat aut dicere, sed incomparabili. eminentie ge- ΐ ἀσυγχρίτοις δὲ μᾶλλον ὑπεροχαῖς ἡρμένον ὑψοῦ nere potius sublimem spiritaliter, et ulira id omae, νοητῶς, xal πέρλ παντὸς νοητοῦ, χαὶ αὐτοφυᾶ, xat quod mente comprebenditur, et ex se ortum, et μ ἀγέννητον μόνον ὄντα ἠπίστατο. Elta πῶς ἣ πόθεν solum ingenitum esse noverat. Jam quomodo aut 4 ἐνδοιαστὸν, we ἑνὸς ὄντος xat μόνου Kup