Book 3 rem mid

o non levi nox sibi ac ili fuisse depré- i] ενεγχοῦσα ζημίαν ἑαὑτῇ te κἀχείνῳ. Τῆς yap tod henditur. Ambo enim ὁ paradisi deliciis excidéeruat, παραδείσου τρυφῆς ἄμφω te διωλισθήχασι, xat «ab immortalitate et incorruptioné longissime ἐδι ἀπωτάτω γεγόνασι τοῦ καὶ ἀμείνους elvar θανάτου pulsi. Ad hee facile respondébit, qui divinis dra- xat φθορᾶς. Πρὸς bh τὰ τοιάδε pain tig ἂν cols τῆς eulis animum intenderit. Facta est quidem in auxi- θεοπνεύστου Γραφῆς θεσπίσμασιν, ἀκριδῆ τὸν νοῦν lium femina : sed hejus auxilii modus, quo desti- ἑνιείς. Téyove μὲν εἰς ἐπιχουρίαν 4 yuvh. Act δὲ nata fuit, auente imprints perpéndéndus. Sic enim ‘olpat xai pada ἐμφρόνως tov τῆς ἐπιχουρίας πολυ- Opificem ab ejus obirectatione fiberabimus. Non πραγμονεῖσθαι τρόπον, tq’ ἧ χαὶ yéyovev. “Anaddd- D enim femina in partem ¢onsilil aut deliheratiodum ξομεν yap οὕτω γραφῆς ths map’ ἐχείνου τὸν Δης assumpta est, nee in lucem edita est décreto éjuis ; μιουργόν. OF yap tot βουλῆς ἣ σχεμμάτων καρ- φιόβι nihil leiet Dei, ut esset Hatura immutabifis, ελήφθη χοινωνὸς ἡ yuvh, xat chy ele cd εἶναι πάρ. et ea stabilitate constantiaqué pradita, ‘faa- οδον ἐχληρώσατο ψήφῳ tod πάντα εἰδότος Θεοῦ, οὐδ᾽ ΜΙΜΜΜΜὼ ΒΗ ἵνα χαὶ φύσει τὸ ἄτρεπτον ἔχοι καὶ ἀραρὸς ἐν ἑδντῇ, tariis quippe motionibas rationadlis Créstara regi- | τῷ ph δύνασθαί mor παρεχνεῦσαί nove παρά ye τὸ tur, ad id quod rectum est et ad contrarium fihéra rp Δεσπότῃ δοχοῦν " ἐθελουσίοις yap νεύμασιν f he- — propenéione fertur. Adjutrit véro pétios dats est, Ϊ γιχὴ διοικεῖται χτίσις, πρός ys td ἔχον ὀρθῶς καὶ ut procreandis liberis inservirél. De antibabus edim td ἐναντίον ἐθελουσίοις ἄντουσᾳ ῥοπαῖς. Παρελήφθη dictum est: « Creseité, et multiplicaniiai, es re "ΕΡ δὲ μᾶᾷλλον εἰς ἐπιχουρίαν, ὥστε καὶ εἰς τέχνων ὑκ- plete terram ’*. + Quippe jam in ortumeducta fie ' <!-- leaf 311 --> ἢ rant animalia cxtera, terrestria, volucria, et aqua- A ηρετῆσαι γονήν εἴρητο yap tx’ ἀμφοῖν τὸ, « Αὐξά. =f i . tilia. Adeoque spes erat in multitudinem innume- νεσθε, καὶ πληθύνεσθε, xal πληρώσατε thy γῆν. > ti ram eorum genus tandem propagatum iri. Mas “Hén piv yap παρῆχτο πρὸς γένεσιν ta ἕτερα τῶν Ὶ enim erant et femina. (βδίθγυπι homini compar ζώων, χερσαῖά φημι πτηνά te καὶ ἔνυδρα. Καὶ δὴ χαὶ i deerat, hoc est, animal ei natura simile, cujus ᾿ tv ἐλπίσι τὸ yévog ἦν, tod καὶ πληθὺν δύνασθαι προ- ope, sicuti animalia reliqua, genus suum amplifica- ελθεῖν thy ἀριθμοῦ xpelttova. “Apcev yap hy αὐτοῖς q ret. 78 Hic, ta, mihi vide sapienter ac solerter, xa) θῆλυ. Ἐλελοίπει δὲ τῷ ἀνθρώπῳ td xat’ αὐτὸν, ii quod ad Dei voluntatem attinet, esse feminam pro- τοῦτ᾽ ἔστι τὸ φύσει προσεοιχὸς αὐτῷ, &’ οὗπερ Fy i creatam. Tametsi enim eam quoque creare de in- ἀναγχαῖον tv low tote ἄλλοις thy τῶν ἐξ αὐτοῦ χατ- ἢ i tegro posset, et sumpto quidem de terra luto ad ευρύνεσθαι γονήν. Ἐνταῦθά pot βλέπε σαφῶς te χαὶ q effingere, id neutiquam fecit : sed, cum vellet inge- δοχοῦν. Καίτοι yap Suvapevos χαινουργῆσαί τι χαὶ : Ὶ nerare viro erga illam. αδὔδείυπι, viri particulam ἐπ’ αὐτῇ xat-da6elv μὲν χοῦν ἀπὸ the γῆς, δα- i aliquam subduxit, attextisque reliquis nature hu- πλάσαι 6 χατὰ tov ἶσον τρόπον χαθ᾽ bv xal αὐτὸς 3 ᾽ manz numeris absolutam protulit. Hic eam liben- γέγονεν ὁ ᾿Αδὰμ, τοῦτο μὲν οὐχ ἔδρα" ἐμφυτεῦσαι ΄ | ter accepit, et nature impulsu in amorem elatus, Ba τῷ ἀνδρὶ thy tn’ αὐτῇ διάθεσιν ἐθελήσας, ὑφεί- 4 ᾿ ~ ac tanium non ei quasi agnatus: «Hoc nuncos, λετό τι βραχὺ τῶν αὐτοῦ μορίων, χαὶ προσυφήνας 4 inquit, ex ossibus meis, et caro ex carne mea. Ista τὸ λεῖπον, παρεχόμισεν εὖ pada διηῤτισμένην tots 4 vocabitar mulier, quia ex viro suo sumpta est *. » τῆς ἀνθρώπου φύσεως λόγοις. Ὃ GF προσίετο μὲν 3 | Naturalem igitur masculo generi Deus insevit erga ἀσμένως, ἐξ ἐμφύτων δὲ χινημάτων ele ἀγάπησιν μ i feminas necessitudinem : futuram enim ut optime ἀρθεὶς, καὶ μονονουχὶ περιφὺς, « Todto viv ὀστοῦν ix ξ !Η se habeant humanz res, si modo pariter δίᾳῃιΒἙΈἘ τῶν ὀστῶν pou, φησὶ, xal σὰρξ tx τῆς σαρχός pov. a Adam erga uxores suas afficiantur, qui legitimo Αὕτη χληθήσεται yuvh, Ste ἐχ tod ἀνδρὸς αὑτὴ ἐλή- : f nexu conjuncti sunt. Quam ob rem auxilium, si on, » Οἰχειότητα bh οὖν φυσικὴν τῇ τῶν ἀρσένων Ϊ vim jure hujus vocis spectemus, Adamo ab ejus ἐγχατεδάλετο φύσει, thy πρός ye τὸ θῆλύ φημι " ' : conjuge allatum ad liberorum certe ‘procreationem διοιχηθησομένων ἄριστα tov καθ᾽ ἡμᾶς, εἰ Sh δια- q - intelligatur. Quod si alio modo fieri hoc potuit, χέριγτο χατὰ tov ἴσον tip ᾿Αδὰμ τρόπον πρὸς τὰς proferat, ostendat; ac tum nihil dicam amplius. ἑχυτῶν yuvatxac of χατὰ νόμον συνηρμοσμένοι. Odx- : | Sin autem aliter homo gigni nequit, nisi amborum, οὖν τῆς ἐπιχουρίας ἡ δύναμις voolt’ av εἰχότως εἰ- patris nempe ac matris, concursu, quid temere ( σχεχομίσθαι τῷ ᾿Αδὰμ mapa τῆς ἑαυτοῦ γυναιχὸς, Ϊ nobis insultat, et obirectare et lacerare audet, que χατά ye τὸν τῆς παιδογονίας τρόπον " εἰ μὲν γὰρ iv tam egregie facta sunt, ac recta veluti vadunt via? ἑτέρως πράττεσθαι τοῦτο, λεγέτω, δειχνύτω, χαὶ ] - Quapropter Opificem incusare desinat. Non enim σιωπήσομαι. Ei δὲ οὐκ av ἑτέρως ὁ ἀνθρώπου γέ- illum ostendit suo formandz mulieris consilio aber- γοιτο “téxo¢ εἰ ph ot’ ἀμφοῖν lor td χρῆμα, πατρός ἦ , rasse. Sed profecto, inquit, non bona consultrix ce, φημὶ, χαὶ μητρός " th μάτην ἐπιπηδᾷ χαὶ φιλο- : | fuit, que Adamo persuaserit, ut Dei mandatum fa- ψογεῖ, xal διασύρειν ἀποτολμᾷ τὰ οὕτως ὀρθῶς ceret nibili. lta prorsus : fuit manifesto consultrix γεγονότα, xat &° εὐθείας ὥσπερ ἱόντα τρίδου. Odx- | non bona. Verum enim minime inficiaber. Sed si οὖν ἀπαλλαττέτω γραφῆς tov Δημιουργόν ; Οὐ yap quid habet quod nature leges accuset, aut que a τοι δέδειχε τῶν ἐπὶ tH γυναίῳ σχεμμάτων ἡμαρτη- : Deo, tanquam non recie facta reprehendat, causas χότα. ᾽Αλλὰ, Nat, φησὶ, συμδεδούλευχεν odx ὀρθῶς, ' doceat, quibus eum a proposito aberrasse ~ om ἀναπείσασα tov ᾿Αδὰμ, nap’ οὐδὲν ποιήσασθαι thy arguat. Si vero iste quidem furor est, et post t δοθεῖσαν ἐντολήν. Nat, yéyovev ὁμολογουμένως σύμ- ] dementiz manifestum indicium, cur frustra fuisse ὄουλος ox ἀγαθή. Καταρνήσομαι yap ἥχιστά ye | Deum dicit, si alterius susurris inducta est mulier- τὸ ἀληθές " ἀλλ᾽ εἰ μὲν Eyer ce τοῖς τῆς φύσεως νό- cula, ut patrare illicita vellet, sane cum hominis p pets ἐγχαλεῖν, ἣ ὡς οὐχ εὖ γεγονόσιν Emetipdy τοῖς mens rerum agendarum aut non agendarum wacta παρὰ Θεοῦ, διδασχέτω tag αἰτίας, ty’ αἵσπερ av : sit potestatem , eique concessum sit, ut arbitrario γράψαιτό τις αὐτὸν ἔξω Batvovta σχοποῦ. El δὲ δὴ motu, sicuti dixi, feratur in quodlibet, cum id quo- μανία τοῦτό ye, xat τῆς ἐσχάτης ἀποπληξίας ἔλεγ- que recite se habere optimo universorum 79᾽ χος ἐναργὴς, διεψεῦσθαί φησὶν dvb’ ὅτου Θεὸν, εἰ artifici Deo visum six. Agendi enim arbitrio ra- παρεχομίσθη td γύναιόν τοῖς map’ ἑτέρου ψιθυ- tione preditam creaturam honestari decebat,et so- ῥισμοῖς, πρὸς td ἐλέσθαι δρᾷν, & ph θέμις, xal- : lertiam in bonis factis liber voluntatis fructom ex- cor τῆς ἀνθρώπου διανοίας τῶν πραχτέων, ἥ ph, hibere. Sed et ipsius magisiris omni laude dignum λαχούσης thy ἐξουσίαν, xal ponals ἐθελουσίοις, hee videbatur. Porphyrius certe in libro Ad Nemer- ὡς ἔφην, πρὸς πᾶν ὁτιοῦν ἱέναι συγχεχωρημέ- tium ait ;. Voluisse profecto Deum rerum quoque ve- νῆς, δόξαν ἔχειν χαὶ τοῦτο ὀρθῶς tH πάντων rilatis participes esse homines : quare εἰ rationis‘com- ἀριστοτέχνῃ Θεῷ" ἐθελουργίᾳ yap Ede: τιμῆσαι potes fecisse : quasi sane investiqande veritati ratio γτίσιν thy λογιχὴν καὶ προαιρέσεως ἐλευθέρας <!-- leaf 312 --> . ὍΕ 621 CONTRA JULIANUM LIB. HL. 622 " καρπὸν ἀποφῆναι, td ἐν ἔργοις ἀγαθοῖς δεξιόν. Ἐδό- A sit satis : dedisse quogue singulis liberam suique ju- xet δὲ εἶναι χαὶ τοῖς αὐτοῦ διδασχάλοις, txalvou ris, ul in iis bonum voluntarii quoque laude ornatum παντὸς ἄξια ταυτί. Πορφύριος γοῦν év τῷ Πρὸς foret. Sed plerosque ad eam, que ab ignavid est,