Book 3 rem close

ra- Nnpéptior λόγῳ φησὶν οὕτως " Bovlndnra: pér yap ιἰοπῖε et ratiocinii vacuitatem descivisse, ab ‘eoque in τὸν Θεὸν, xal tic ἀληθείας μετόχους εἶναι τοὺς pecuinam vilam degenerasse, et in rebus deerrasse, ' ἀνθρώπους tig περὶ tar πραγμάτων " ὅθεν καὶ quarum verilatem industri vi ac virtule, sobrio ac doyinote ποιῆσαι, ὡς ay 8h tov Adyou ἱκανοῦ _ vigilanti consequi perdifficile sit. Sed et alibi : Anima ὄντος ἀνιχγεύειν thr ἀ.λήθειαν" δεδωχότα δὲ xal namque potestatem sui ad libertatis possessionem na- : thr ἐλεύθερον xal αὑτεξούσιον ἑκάστῳ᾽" lyr’ ἐπ' eta ést, virtutis aut vitii spontaneam electionem, ut Ξ αὐτοῖς τὸ καιλὸν, τῷ tov ἑχουσίου κοσμούμενον in unaquaque quod laude quodque probro dignum sit ἐπαίνῳ" τοὺς δὲ πολλοὺς ἀποκλίναντας πρὸς -probetur, et locum habeant inter homines approba- Ϊ - thr éx τῆς ῥᾳθυμίας ddoylar te καὶ ἀλογιστίαν, tiones et laudes, et preemiorum distributiones, et vi- dal τὸν κτηγώδη βίον ἐκπεσεῖν, καὶ διαψευσθῆ- tuperationes, et ignominie, et animadversiones in eos ya. éy τοῖς πράγμασιν, Gr thr ἀλήθειαν gilo- qui res injustas perpetrare ausi fuerint. Aiunt porto | 5 πονίας ἀρετῇ pdtic ἦν ἔχειν τῷ γήφοντι. Kal sapientes, animas vitam eligere quam quaeque velit, } Δ phy καὶ ἑτέρωθι - Τῆς rap ψυχῆς τὸ αὐτεξούσιον, B accepta a Providentia potesiate. An tibi doctrina no- | | sic édevOepidtntog κτῆσιν ἀρετῆς alAnzvlac, stra a vero aberrasse videtur, avt tua defenies, et ᾿ | ; κακίος thy ἑκούσιον αἵρεσιν, lr’ ἐπ᾿ αὐτῇ ἑκάστῃ, hee ita se habere ipse quoque fatebere? Quod si ' ; καὶ τὸ ἐπαίνων slras ἄξιον δοκιμασθῇ., καὶ τὸ aliis insuper testimoniis sibi opus esse dicit, afferam ' ψόγων, καὶ ἔχωσι χώραν ἐν ἀγθρώποις ἀποδοχαὶ, Alexandri verba, hominis inter eos acuti cumprimis | g ual Exavor, καὶ γερῶν γεμήσεις, ψόγοι te xal ae diligentis. Sic enim is in libro De Providentia : Ϊ Ἔ ἀτιμίαι, καὶ κολάσεις, τοῖς τὰ τῆς ἀδικίας éxte- In his etiam divine nature benignitatem adversum : Asiy ἔργα ἑλομένοις. Λέγουσι δὲ -οἱ. σοφοὶ, Tag nos quivis intelligat. Cum enim fieri non possel, ut ψυχὰς Blor ἀλέσθαι, dv ἐθέλει ἑχάστη, thr ἐξ- natura nobis virtules inessent, data nobis potestate ovolay παρὰ tic xporolag λαδοῦσα. “Apt cot quam tenebat ipsa, earum adeptionem non in alio quo- ' δοχεῖ τῆς ἀληθείας ἀφαμαρτεῖν ὁ nap’ ἡμῶν λόγος,Ἠ quam, sed in nobis ipsis ut esset effecit, ut quod ab | ἣ συναγορεύσεις τοῖς cols, ὧδέ te ταῦτ᾽ ἔχειν χαὶ illa non possemus, hoc per nos ipsi capere veluti ab ᾽ : αὐτὸς ἐρεῖς ; El δὲ δεῖν οἴεται, χαὶ ἑτέρων. αὐτῷ πρὸς illa possemus. Ergo εἰ virtutes a natura duceremus, τοῦτο μαρτυριῶν, ᾿Αλεξάνδρου παροίσω λόγους, dv- nullus vitio relingueretur locus. Quando autem id : Spd γεγονότος τῶν ὅτι μάλιστα wap’ αὐτοῖς ἰσχνοῦ c fieri nequit, nam usque eo solum nobis natura pro- i we xa ἀχριδοῦς. Ἔφη yap οὕτως ἐν τῷ Περὶ Προ- “΄ cedit, ut virtutum capaces simus, necessario id quod i γοίας λόγῳ" “Ido: & ἄν cig καὶ éx’ αὑτῶν τού- capazx est ejus, cui est aliquid contrarium, etiam con- ) tur, td tic θείας φύσεως πρὸς ἡμᾶς εὐμεγές. trarii capax est. In eo autem De Fato rursus ait : 4{ ᾿ἘἘπειδὴ pap οὐχ οἷόν te ἦν ἐν ἡμῖν φύσει tag Non enim omnes, neque plurimos virtutibus preditos | 3 ἀρετὰς ὑπάρχειν, δοῦσα thy δύναμιν, ἥ ἦν αὕτη videmus, quod corum, 80 que secundum naturam : ' κυρία, thr κτῆσιν αὐτῶν, οὐκ éx’ ἄλιοις τισὶν, —_fiunt, indicinm est ; sed optandum , unum ut reperias all’ ἐφ᾽ ἡμῖν αὐτοῖς ἑποιήσατο, iva ὅπερ xap’ ejusmodi, qui exercitatione ac doctrina ostendat, quid ; ἐχείνης ἡμῖν ἔχειν ἀδύνατον fr, tovro 8’ éav- ceteris animantibus homines natura prestent, per se tar dayp6drev ὡς aap’ ἐκείγης Exper. El μὲν adjiciens id quod nature nosire necessario deest. 1 οὖν tac ἀρετὰς ἐκ φύσεως Eyer ἐδυγάμεθα, οὐ- Propterea virtutum adeptio penes nos est , neque inu- i | δεμία ar χώρα τῇ κακίᾳ κατελείπετο. Exe) 52 tiles sunt neque vane laudes dut vituperationes, nec — τοῦτο ἀδύνατον (μέχρι yap row δεκτιχοὺς ἡμᾶς ad meliora adhortationes, neque per meliorum rerum tar ἀρετῶν εἶναι ἡ φύσις πρόεισι μόνον), ἀγαγ- consuetudinem ex legibus educatio. . καίως aay td δεκτικόν tivoc, ᾧ ἔστι τι évartior, καὶ rob ἐναγτίου δεχτικόν ἐστιν. “Ev ὃς ye tH ' Περὶ εἱμαρμένης, ἔφη πάλιν " Ob pap τοὺς πάντας, οὐδὲ τοὺς πλείστους ὁρῶμεν tig ἀρετὰς ἔχοντας" , : ὃ tar κατὰ φύσιν γιγομένων ἐστὶ σημεῖον" GAL ἀγαπητὸν, Era που Aabeir τοιοῦτον, ὃς & ἀσκή- Ϊ σεως καὶ διδασκαλίας δεικγύει thy tar ἀγθρώπων, πρὸς th Ella Ga, gvowhr x Aeovetlar: 8 αὐτοῦ προστιθεὶς τὸ ἀναγκαίως ἐνδέον ἡμῶν τῇ gice διὰ τοῦτο ἐρ' ἡμῖν' ἐστι tar ἀρετῶν ! ἡ κτεῆσις, καὶ οὐκ ἄχρηστοι, οὐδὲ μάταιοι, οὔτε of ἔπαινοι, οὔτε ol ψόγοι, οὔτε al πρὸς ta βελείω Ε ͵ προτροπαὶ, οὔτε al διὰ tar βελειόγων ἐθῶν κατὰ τοὺς répouc ἀγωγαί. : ' Οὐκοῦν ἐνδοιάσαι τις av, ἥκιστά ye τῶν ὀρθὰ φρο- Ὦ ᾿ Μἰπίιηε igitur dubitaverit sapiens quisquam , omni ζ νεῖν ἠρημένων, ὡς ἀναίτιος παντάπασιν εἴη ἂν ὁ τῶν ρτογδὺβ crimine vacare Deum universorum, tanquam | ' ὅλων Beds , od wh εὖ βεδουλεῦσθαι περὶ τὴν tod de hominis conditione non recté consuluerit; licet 7 ἀνθρώπου xatacxevhy, χἂν εἰ γεγόνασιν tv napaxoh — praevaricati nonnalli sint, nacti, ut dixi, motionis in tives, λαχόντες, ὡς ἔφην, τῆς ἐφ᾽ ὁτιοῦν ῥοπῆς te quidlibet ac potestatis clavum, et sponte delapsi in χαὶ ἐξουσίας τοὺς οἴακας, xat éxovtl νενευχότες ἐπί quidpiam quod preter legem esset, eique repugna- tt τῶν ἕξω νόμου, xat ἀπᾳδόντων αὐτῷ. El yap tov ret. Si enim datam legem servasset, prorsus ei li- ᾿ δοθέντα νόμον τετήρηχε, προσῆν δήπου πάντως αὐτῷ cebat perpetua felicitate frui. Quando vero ad defe- τὸ ἀχαταλήχτως εὐημερεῖν. Ἐπειδὴ δὲ παρεχομίσθῃη ctionem impuisus est’, sua illico ipsi spes decidit, a4 <!-- leaf 313 --> ῃ 623 S. CYRILL! ALEXANDRINI ARCHIEP, 624 at et ad turpiora , imo vero in omnia quacunque mo- A πρὸς ἀπόστασιν, διημάρτηχεν εὐθὺς τὰ τῆς ἐλπίδος ! lestio sunt, delatus est. Verum cur omnino legem αὐτῷ, καὶ κατεκομίσθη πρὸς τὰ αἰσχίω, μᾶλλον δὲ iW dedit, inquit, et eduli quoquam interdixit? jussit πρὸς πᾶν ὁτιοῦν τῶν χαταλυπεῖν πεφυχότων. “AMA _ i enim ut de omni ligno ederent, extra id solum quod γὰρ τίδλως xal νενομοθέτηκεν, φησὶ, xal τῶν ἐδωδί- Ἧ in medio erat paradisi. Lex enim et mandatum si wv ἀπεσόδησέ τινος ; Hpoctétaye yap, ἀπὸ παντὸς noe impenderet, neque peccare contigisset. Bonus ξύλου gayelv, diya pévov mid ὄντος tv μέσῳ tod i vero qui sit, quamobrem puniret? Ergo quia bonus παραδεέσου. Νόμου δὲ xat ἐντολῆς οὐχ ἐπηρτημόνης, : ,Μ'ζ est supremus omaium Deus, dic mihi, nihiline ejys οὐδ᾽ ἂν πλημμελῆσαι συνέδη. ᾿Αγαθὸς δὲ ὧν, ἐχόλα- | i mandata facere deceat, eane impune contemnemus? fey ἀνθ᾽ ὅτου; Οὐχοῦν ἐπειδήπερ ἐστὶν ἀγαθὸς 6 hi At eo animo esse, itaque sentire, ne Grecorum qui- πάντων ἐπέχεινα Θεὸς, λόγου tod μηδενὸς ἀξιοῦσθαι i _ dem sapientibus visum est. Ait enim alicubi Plato: πρὸς ἡμῶν πρέποι Gv, εἰπέ por, τὰ map” αὑτοῦ, i Deus profecto, ut et vetus sermo fert, principium et νηποινὶ δὲ χαταφρονήσομεν; Καΐτοι τό ye διαχεῖσθαι Ὰ i finem, mediumque rerum omnium habens, recta per- οὕτω xat φρονεῖν, οὐδὲ tots Ἑλλήνων σοφοῖς ἐδόχε. | ti git, naturam circumiens. Hunc vero semper assecia- “Eon yap nov πάλιν 6 Πλάτων' 'O μὲν Sh Θεὸς, ὡς ; | tur Justitia, eorum ultriz qui divinam legem derelin- χαὶ ὁ παλαιὸς λόγος, ἀρχὴν wad τελευτὴν, καὶ ; Ἷ quunt. Quando igitur eum assectalur vindex justitia, Β μέσα rar ὄντων ἁπάντων ἔχων, εὐθεῖαν xepulret, 4 juste omnino, qui contemnere ausi sint, puniens, χατὰ φύσιν περιπορευόμεγος" th δὲ del Evréne- © von quia bonus est Deus, propterea et nos impune ζα Afxn, tar ἀποϊλειπομένων tot Oslov γόμυ —™ i in quidvis ferri oportere ac decere quisquam existi- ειμωρός. “Ore τοίνυν αὐτῷ ξυνέπεται Alen τιμωρὸς, met, sed pracellentem omnia majestatem reputan- ἐν δίχῃ mov πάντως tod; xatappovely ἡρημένους Fs Ϊ tes, et metuere, et ejus edictis tractabilem ac mori- χολάζουσα, οὐχ ὅτι Θεὸς ἀγαθὰς, διὰ