Theological Theses · §237

Even the earliest unwritten traditions were already uncertain and contested

Click or tap any sentence to jump there. The side buttons skip a paragraph.

If unwritten apostolic traditions ever had certainty, it should have been strongest while apostolic memory was still fresh.

Yet already in the first centuries they were so uncertain and various that Church doctors fought over them, and good men were taken in by the name of tradition.

Eusebius: Papias, living next after the Apostles, leaned hard on traditions and wrote five books of the Lord's sayings from unwritten tradition — stuffed with fables.

Pascha dispute: Asian bishops (Polycrates) alleged John and Philip's tradition for Nisan 14; Victor of Rome and the West claimed Peter and Paul for the Sunday after — Eusebius and Socrates record the clash.

On fixed apostolic fasts, ancients disagreed; Augustine to Casulanus and Socrates deny the Apostles fixed fasting rules at all.

Augustine on Sabbath fasting: Rome alleged Peter's tradition; other churches alleged other apostles — an interminable fight proving unwritten tradition yields no certainty on fasting.

Tertullian and Basil list standing prayer, no Sunday fasts, Pascha-to-Pentecost customs as apostolic — later ages dropped them even while still calling them apostolic.

Latin

XXXVII. Sed ut clarius appareat, quam fallaces sint traditiones, quae tanquam Apostolicae extra Scripturam proferuntur, hic valde considerandum est, quod, si unquam traditiones illae certitudinem aliquam habuerunt, id maxime locum habere debuit primis Ecclesiae Christianae temporibus, quum recens adhuc erat memoria Apostolorum. At jam primis post Christum saeculis traditiones non scriptae ita incertae & variae erant, ut Doctores Ecclesiae de iis inter se certarent, & multi viri alioqui boni traditionum nomine decepti sint, & multa vana atque falsa tanquam Apostolicas traditiones sint amplexi. Ita testatur Eusebius Historiae Ecclesiasticae lib. 3. cap. ult. Papiam illum Episcopum Hierapolitanum, qui proxime post Apostolos vixit, traditionibus multum tribuisse, & inter alia scripsisse quinque libros de sermonibus Domini ex traditione non scripta, sed illos fabulis refertos fuisse. Sic quoque quum aliquanto post de celebratione Paschatis magna contentione inter Ecclesias Orientis & Occidentis certaretur, An scilicet praecise decima quarta lunae, an vero die Dominica post decimam quartam celebrandum esset: Polycrates, & alii Asiae Episcopi, qui prius illud tuebantur, traditionem Joannis & Philippi obtendebant: Victor vero Romanus, & alii Occidentales asserebant se Petrum & Paulum sequi, ut videre est apud Eusebium hist. Eccles. lib. 5. cap. 23. & seqq. & apud Socratem lib. 5. cap. 22. Ita non pauci ex antiquis existimarunt Apostolos instituisse stata quaedam & certa jejunia, hi quidem uno, illi vero alio modo. Sed Augustinus epist. 86. ad Casulanum, & Socrates lib. 5. cap. 22. negant Apostolos quicquam de jejuniis determinasse; Sed Ecclesiis liberum reliquisse quando & quomodo jejunandum esset. Et quum Augustinus in ista epistola tractet quaestionem illam, An Sabbato jejunandum sit, quod faciebant Romani & pauci Occidentales, traditionem Petri Apostoli obtendentes, reliquae vero Ecclesiae omnes aut negligebant, aut etiam illicitum ducebant, caeterorum Apostolorum, a quibus Evangelii doctrinam acceperant, traditione nitentes, judicat interminabilem esse istam contentionem generantem lites, non finientem quaestiones, adeoque ex non scripta traditione nihil certi haberi posse super jejuniorum ratione & modo. Sic etiam Tertullianus libro de corona militis, & Basilius libro de Spiritu sancto, recensent varias traditiones quas Apostolicas esse volunt, ut ex. gr. nefas esse jejunare diebus Dominicis, & iisdem diebus oportere stantes precari, ut & diebus omnibus a Paschate ad Pentecosten, quod etiam sanxit Nicena Synodus. Et tamen ista posterioribus saeculis observata non fuerunt, & pro traditionibus Apostolicis habita.

About this text

Louis Le Blanc de Beaulieu - Sedan Theological Theses, newly rendered from the 1675 London Latin. Covers De Theologia through Angelorum & Hominum Sanctorum Cultu Romana I-LXXVII and Pars Secunda (Reformata) I-XL. Not the collected folio.

English follows locked Pitt Latin through Imaginum CLOSED + Sanctorum Cultu Romana CLOSED + Pars Secunda Reformata I-XL. 1675 PDF ~384-390 (book ~370-376); Vision OCR + pdftotext + tess. No modern English. This slice densifies Sanctorum Pars Secunda I-XL. Next: Pars Secunda XLI–fin (~CI). Claim stays claimed (book densify not done).

Catalogue & scope

ESTC R17887; Wing L802. IA bub_gb_eOkHAW4G0-wC (+ EEBO 1675 for gap leaves). Densify through Sanctorum Cultu Romana I-LXXVII + Pars Secunda Reformata I-XL (Pars Secunda not closed; not whole folio).

Witnesses

This is an AI-assisted study translation. Source fidelity and completeness have not been independently certified. Open Latin on each section (or the Latin source witness link) for the source text. This is not a complete critical edition.