Golden calf: Israel meant Jehovah under a bovine symbol—plural Elohim with singular sense; not literal bovine deity
The calf was Egypt-style bovine symbolism aimed at Jehovah, not a sudden belief that jewelry had become God.
Plural Elohim with singular force is ordinary Hebrew—even of the true God (Gen 20.13; 2 Sam 7.23).
Calling the image by the prototype’s name is stock; absolute bovine deity is psychologically incredible.
Latin
XXVIII. Crimen istud fuit Israelitarum, quum vitulum aureum in deserto fuderunt. Mens enim ipsorum erat in figura ista exprimere, & colere Jehovam Deum Patrum suorum, qui eos de terra Aegypti eduxerat: forte quia viderant in Aegypto summum numen sub bovis symbolo coli & adorari. Id testantur ipsi, vitulo conflato, exclamantes, Ecce Deus tuus Israel, qui te eduxit de terra Aegypti. Quanquam enim in textu hebraeo sint verba pluralis numeri, sensum tamen habent singularem, cum de unico vitulo dicantur, & in scriptura satis usitatum sit, etiam quum de vero Deo sermo est, vocem Elohim, quae Deum significat, verbo pluralis numeri jungere. Ut quum Abraham dicit, Gen. 20. v. 13. Postquam errare fecerunt me Elohim de Domo Patris mei. Quod vulgata recte vertit numero singulari Postquam eduxit me Deus. Et similiter quum David Deum sic alloquitur, Quae est autem gens ut populus tuus Israel, in terra, propter quam iverunt Elohim, ut redimeret eam sibi in populum, id est, propter quam ivit Deus, ut habet etiam vulgata, Sam. 2. 7. v. 23. Quum vero de vitulo dicunt, illum esse Deum qui ipsos eduxit e terra Aegypti, proculdubio non aliud sibi volunt, quam vitulum istum illius fuisse figuram, & visibile signum: prout nihil usitatius est, quam imaginem vocare nomine rei quam illa repraesentat. Nec enim puto quemquam, qui rem attente consideraverit, sibi persuadere posse populum tam numerosum, uno quasi instanti, in eam insaniam incidere potuisse, ut crederet vitulum, quem recenter ex propriis monilibus fabricaverant, non tantum in signo & repraesentatione, sed revera & proprio sensu, esse illum ipsum Deum, qui priusquam de vitulo conflando cogitarent, tanta & tam miranda, ipsis inspectantibus, & in eorum liberationem, opera ediderat.
About this text
Louis Le Blanc de Beaulieu - Sedan Theological Theses, newly rendered from the 1675 London Latin. Covers De Theologia through Angelorum & Hominum Sanctorum Cultu Romana I-LXXVII and Pars Secunda (Reformata) I-XL. Not the collected folio.
English follows locked Pitt Latin through Imaginum CLOSED + Sanctorum Cultu Romana CLOSED + Pars Secunda Reformata I-XL. 1675 PDF ~384-390 (book ~370-376); Vision OCR + pdftotext + tess. No modern English. This slice densifies Sanctorum Pars Secunda I-XL. Next: Pars Secunda XLI–fin (~CI). Claim stays claimed (book densify not done).
Catalogue & scope
ESTC R17887; Wing L802. IA bub_gb_eOkHAW4G0-wC (+ EEBO 1675 for gap leaves). Densify through Sanctorum Cultu Romana I-LXXVII + Pars Secunda Reformata I-XL (Pars Secunda not closed; not whole folio).
Witnesses
- Copy-text Locked Latin, De Theologia I-XLIII (Pitt 1675) (Latin)
- Checked print Internet Archive PDF of the 1675 Pitt folio (Latin)
- Checked print pdftotext of De Theologia pages (Latin)
- Checked print Internet Archive DjVu OCR of the 1675 Pitt folio (Latin)
- Copy-text Locked Latin, De Fide I-XXII (Pitt 1675) (Latin)
- Copy-text Locked Latin, De Authoritate Scripturae Pars I I-XLVII + Pars II I-XXXV + Pars III I-VIII (Pitt 1675) (Latin)
- Copy-text Locked Latin, De Scripturae plenitudine densify (Pitt 1675) (Latin)
This is an AI-assisted study translation. Source fidelity and completeness have not been independently certified. Open Latin on each section (or the Latin source witness link) for the source text. This is not a complete critical edition.