Romans say perfect/absolute in essence, not degree

XXVII. Hic autem certe tanta est veritatis evidentia, ut etiam qui verbis videntur con-tradicere, reipsa tamen idem dicere comperiantur. Nam Scholae Romanae Doctores plane quidem adversa Reformatis loquuntur. Nolunt enim justitiam per Spiritum Sanctum fide-libus infusam, inchoatam solum & imperfectam dici: & acriter contendunt illam esse, & dici debere, perfectam atque absolutam. Sed, quum mentem suam distinctius expli-cant, in eundem plane sensum cum Theologis Reformatis recidunt. Quippe quando justitiam, de qua agimus, absolutam vocant, non intelligunt talem esse ut pervenerit ad summum, & ei nihil addi possit. Et similiter, quum dicunt perfectam, non in-telligunt perfectam simpliciter, & talem cui nihil omnino desit. Fatentur enim justos in hac vita suos adhuc habere naevos, & in varia peccata incidere; non ita gravia quidem, ut propter illa justitia excidant, sed quae tamen egeant divina misericordia & condonatione. Et hominum etiam sanctissimorum docent justitiam esse ejusmodi, quae quotidie per-fici, & augmentum sumere possit. Itaque justitiam fidelium in hac vita propterea tan-tum absolutam vocant, quoniam absolute, simpliciter, & revera talis est: non vero tantum justitia quaedam improprie, secundum quid, & per aliquam fictionem sic di-cta. Et similiter illam perfectam vocant, quoniam illi nihil deest quod ad essentiam verae justitiae pertineat: licet desit illi quaedam perfectio accidentaria, & multis gra-dibus a summa perfectione absit.